vrijdag 24 augustus 2007

Dat is nou onze dochter...

Terwijl ik onder de douche sta, ik hoop dat jullie niet al te visueel ingesteld zijn want dat plaatje kan beter, realiseer ik mij dat de door mij net gedane belofte om straks naar de speeltuin te gaan wel eens een loze kan zijn geweest, de zoveelste.
De kans is namelijk aanwezig dat vanwege mijn vrije dag Toon zich de luxe heeft gepermitteerd om met de auto naar z'n werk te zijn gegaan.
"Nou, ik kijk wel even uit het raam" gilt Sierra vanuit de gang.
"Dat heeft geen zin want de auto staat om de hoek" gil ik terug.


"maar Mám, ik kan toch zien of z'n fiets er staat???"
Hhmmm, daar had mám nog niet aan gedacht.

donderdag 23 augustus 2007

Eerste liefdes....

Houden toch altijd een speciaal plekje in je hart.

Straks ga ik naar de crematie van mijn eerste vriendje.

15 was ik toen ik op een feestje Robert leerde kennen.
Gezoend had ik heus wel al eens maar ik kan wel zeggen dat Robert mijn eerste échte liefde was en nu.... nu is hij dood!

Jaren had ik hem niet meer gezien of gesproken en juist die dinsdag dat ik dácht dat ik hem zag lopen krijg ik het bericht van zijn overlijden.
Blij (hmmm...vreemde woordkeuze maar toch) dat de mensen om hem heen de moeite hebben genomen mij op te sporen trek ik mijn jas aan om hem uit te zwaaien op zijn laatste reis.

zaterdag 28 juli 2007

Onvergetelijke uitspraak:

Regelmatig eten wij, nou eigenlijk meer zij, bij het ontbijt of de lunch een boterhammetje met salami, of zoals je in goede creche-taal zegt spikkelworst.


Wat de aanleiding precies was weet ik niet maar Sierra vond het vandaag een goede dag om de rood-wit gestippelde worst aan een nader onderzoek te wijden en vroeg al snel: 'Pap, wat is eigenlijk het verschil tussen de rode en de witte stippels in de worst?'


Nou meisje zei Toon:
'de rode stukjes dat is het vlees en de witte dat is állemaal VET!'


Even was het stil maar toen zei zij de legendarische woorden:


'Oh!, dus een vuurtoren bestaat ook uit een laagje vlees en dan weer een laagje vet...'

Inzicht, inzicht, wat nou inzicht...


Kijk, van een beetje wijsheid ben ik niet vies dus vandaag een lesje inzicht, pik eruit waar je iets mee kan, ben niet te serieus en neem het vooral niet te letterlijk maar ik denk dat het wel stof tot nadenken kan geven...

De vier inzichten volgens de Tolteken, een oud en wijs Mexicaans ras van geleerden en kunstenaars:


Het eerste inzicht: Wees onberispelijk in je woorden

'Bedenk eens hoe vaak je hebt geroddeld over degene van wie je het meest houdt om steun van anderen voor je standpunt te krijgen. Maar jouw mening is niet meer dan alleen maar jouw zienswijze. Jouw mening komt voort uit jouw overtuigingen, jouw eigen ego, jouw persoonlijke droom. Als we onberispelijk in onze woorden worden, zal onze geest geleidelijk aan worden gereinigd van al het emotionele gif en zullen we dus anders gaan communiceren in onze relaties.'


Het tweede inzicht: Vat niets persoonlijk op

'Als je er een gewoonte van maakt je niets persoonlijk aan te trekken, hoef je geen belang meer te hechten aan wat anderen doen of zeggen. Je zult alleen op jezelf moeten vertrouwen om tot verantwoorde keuzes te komen. Je bent nooit verantwoordelijk voor wat anderen doen, je draagt alleen verantwoordelijkheid voor jezelf. Als je dit begrijpt en dingen dus niet meer persoonlijk opvat, kun je nauwelijks meer worden geraakt door de willekeurige meningen of daden van anderen.'


Het derde inzicht: Ga niet uit van veronderstellingen

'Bijna alle drama en verdriet in je leven is veroorzaakt door uit te gaan van veronderstellingen en het persoonlijk opvatten van woorden en daden. Omdat we iets niet begrijpen, bedenken we iets, iets wat het zou kunnen betekenen, en als de waarheid dan aan het licht komt, blijkt onze veronderstelling nergens op te slaan. Daarom is het altijd beter om vragen te stellen dan om uit te gaan van veronderstellingen'


Het vierde inzicht: Doe altijd je best

'De eerste drie inzichten zullen alleen dan werken wanneer je altijd je best doet. Verwacht niet dat je altijd in staat zult zijn onberispelijk in je woorden te zijn. Je vaste gewoontes zijn zó ingeslepen in je geest, dat het je niet altijd zal lukken. Maar je kunt 'je beste best' doen om onberispelijk in je woorden te wórden. Verwacht evenmin dat je nooit meer iets persoonlijk zult opvatten, maar doe je best ervoor. En verwacht ook niet dat je nooit meer van een 
veronderstelling zult uitgaan. Maar je kunt het in ieder geval proberen. Oefening baart kunst.'



                                                      

vrijdag 27 juli 2007

Rasse & Musse

De meesten van jullie weten dat ik normaal gesproken niet zo van de sportverslaggeving ben maar deze inkopper kon ik niet laten lopen...eh rijden.

Soms maak je een foto...

Waarvan jezelf vind dat de hele wereld die zou moeten zien....

Dit is er zo een.





Ik vind hem in elk geval hélemaal geweldig!!!

maandag 16 juli 2007

30 graden....


Dat zou het worden en minstens een paar dagen aanhouden, eindelijk!!!
Onweer en gedonder dat is wat ik zag en hoorde toen ik gister ochtend mijn luikjes open deed.
Niks geen staalblauwe lucht en koperen ploert. Kunnen ze dan ook NIKS daar bij het KNMI?

Maar optimistisch als we zijn, ja ik hoor jullie al denken, togen wij toch naar het strand. Mozes ging lekker mee want een beetje zwemmen zal hem goed doen en er zijn tenslotte stukjes strand waar ook honden de hele zomer in de zon kunnen liggen.

Het bleek een gouden zet, kijk maar naar de foto's. De Kinderen hadden de tijd van hun leven en van Mozes hebben wij de rest van de dag niets meer gezien, lag voor pampus bij de voordeur.

Kijk daar worden wíj nou gelukkig van!

dinsdag 3 juli 2007

Hyves hype...

Ja, ik geef het toe ook ik hyve tegenwoordig...
Ik moet er nog een beetje inkomen en vind het nog een vreemd fenomeen maar volgens mij wordt het wel leuk.
Nieuwschierig? www.hyves.nl en zoek me maar op, haha

woensdag 27 juni 2007

Je ogen...

"Je ogen zijn zo blauw als de lucht"

en als hij geen blauwe ogen heeft maar groene dan zeg ik:

"Je ogen zijn zo groen als de blaadjes"

en wat ik er ook in heb gezet is:

"kan jij al zonder zijwieltjes fietsen? Ik wel!"


Dit liefdesbriefje heeft Sierra geschreven aan Joost, een jongen uit haar klas.
Helaas was het in een soort krabbeltaal die alleen zij maar kon lezen, zeg maar, want Joost keek ernaar, maakte er een propje van en gooide het in de prullebak.
Hoe hard kan het leven zijn als je 5 bent.

Ze zijn getrouwd!!!

JA!!!! zeiden ze allebei vol overtuiging.

Poehé, 't was me het dagje wel.... Als officiële bruidsfotograaf heeft het me nogal wat energie gekost maar wat was het GAAF om te (mogen) doen.
Ik voelde me echt de regiseur van de raportage, ze moesten natuurlijk wel doen wat ik zei en ik zei maar wat, had het tenslotte ook nog nooit gedaan, hihi.

Maar ik ben maar wat trots op het eindresultaat!