I love you Baby....

Dit zeg ik altijd tegen Sierra voordat ze slapen gaat. Bij de laatste zoen voor ik de kamer uitga zeg ik: 'I love you Baby'. Nou ze is het er NIET meer mee eens.
Voortaan wil ze dat ik zeg: 'I love you GROTE ZUS'.
Ik zeg tegen jou toch ook 'Love you Mama en niet Love you Baby, huh'?
Ik ben een grote zus dus moet je ook
'I love you grote zus zeggen'!

Wij hebben een nieuw nichtje!!!!

Is ze mooi of niet?
Alleen wel jammer dat ze zover weg woont, helemaal in San Diego, Californië USA.

Mijn broer Jeroen en zijn vrouw Karina hebben op 1 April (ja écht) 'eindelijk' een dochter gekregen en daarmee ging een droom in vervulling. Haar naam is Isa en ze heeft meteen al 2 grote broers, Nino (7) en Luca (4).

Sierra en de zoektocht naar zwemles...

Nou zeg, hadden wij ons daar even in vergist. Van alle kanten hoorden wij niets anders dan de ellelange wachtlijsten om je kind op zwemles te krijgen en wat blijkt, één telefoontje en ze kon meteen beginnen, haha.
In zwembad de 'Waterthor', 300 mtr. verderop, op zaterdagmiddag, beter kan bijna niet.
Ze heeft ondertussen 3 lessen gehad en vindt het fantastisch.

Het moet anders, het moet sneller...

JA, het moet anders, het moet sneller want op deze manier werkt het NIET!!
Zoveel is wel duidelijk nu....
Het laatste bericht is alweer één maand oud en, er liggen hier in huis wel 4 papiertjes met steekwoorden waar ik nog iets over wil schrijven op het weblog maar ik kom er gewoon niet aan toe omdat ik er allemaal veel te ingewikkeld over doe.
MAAR NU NIET MEER!

Het verhaal van de Hondehaar

'Máam....er zit wat onder m'n voet, kom es kijken'.

Dit kwam een week of drie geleden uit Sierra haar kamer en inderdaad na wat nader onderzoek zagen wij een soort van splinter in het midden van de bal van haar rechter voetje.
'Nou kom maar eens hier dan zal ik het er even uittrekken' zegt Toon.
Paniek in de tent was het gevolg.
Na een paar verwoede pogingen gaven we het op, het deed (opeens) geen pijn meer en kon dus best blijven zitten.
Met in ons achterhoofd, daar kijken we vanavond nog wel even naar zijn we het vervolgens 3 weken vergeten. Afgelopen woensdag kwam ze van de NSO (uitleg een paar berichten terug) met het verhaal dat ze daar heerlijk met haar voetje in een badje water had gezeten omdat er iets in zat. Oh ja!
Wij gingen er nu echt voor zitten, Toon pakte de pincet en een klemspotje voor beter zicht, ik stopte haar favoriete film in de DVD-speler, een waterijsje in haar mond voor de afleiding en de rest van haar pakte ik in de houtgreep. Met haar voetje klem tussen papa's sterke armen moest het lukken...dus niet, hélemaal over de rooie ging ze en je hebt geen idee hoe sterk ze dan kunnen zijn.
Toen ons geduld op was en Toon ondertussen dacht dat het een glas-splinter was was het enige wat we nog konden doen naar de EHBO. Sierra vond dat ook heel logisch en ging zonder morren mee. Ik bleef thuis en dacht nog nou dat wordt wat straks maar niets was minder waar.
Na 45 min. hoorde ik de sleutels alweer in het slot en kwam Sierra triomfantelijk en helemaal hyper naar binnen gehuppeld. 'Makkie' zegt ze, ik keek met grote ogen naar Toon die z'n schouders ophaalt en zegt: Lekkere dochter hebben wij zeg, is de dokter klaar zegt ze 'dat was super maar ja, jij hebt er ook voor geleerd', dat geloof je toch niet?'
En wat was het nou...geen glas, geen houtsplinter maar een hondehaar!!!
Deze had zich recht omhoog haar voetje in gewerkt en prikte nu met het puntje in een zenuw vandaar dat het zo'n pijn deed. Dat verzin je toch niet?

Môge Moppie!

Ze zijn bij ons de straat opnieuw aan het straten, dat wil zeggen oude tegels en stenen eruit en nieuwe erin. Dat is heel iets anders dan de straat herstraten heb ik van manlief begrepen want dat is oud eruit en het oude er ook weer in leggen. Wist je niet, toch?
Loop ik vanochtend met Sierra richting auto, die vanwege de werkzaamheden hélemaal om de hoek staat, begint zij enthousiast te zwaaien naar een van die stratenmakers (van wie zou ze dat toch hebben, haha.).
Ik vraag haar vindt jij die mijnheer zo aardig dat je naar hem zwaait zegt ze 'ja, want hij zegt altijd "Môge Moppie" tegen mij'.
Laat dat nou net zo'n beetje het eerste zijn wat Toon tegen mij zei, dus je weet wat ervan komen kan, haha.

Waar zal ik beginnen...

Zo, eindelijk tijd, hoop ik. Kinderen liggen op bed en manlief is met de hond wandelen. Rust, haha. Onze computer was STUK!!!
Vandaar dat er zo'n gat zit in mijn verhaaltjes. Wij dachten er verstand van te hebben en wilde met het pakketje EasyCleaner alle "dubbele" bestanden van onze harde schijf smijten opdat deze aanzienlijk in snelheid toe zou nemen, nou het resultaat was dat we alleen nog maar in 'DOS' konden werken, heeft iemand nog enig idee hoe dat moet? Wij niet.
Om zeker te stellen dat NIET 2 jaar digitale fotografie zou verdwijnen als wij onze C: schijf zouden formateren, ja dat moest echt gebeuren, besloten wij er een externe harde schijf aan te hangen.Doe die van 320 Gigabite maar kunnen we in ieder geval voorlopig vooruit.


Wij kijken de volgende keer wel uit met denken dat we het allemaal wel weten...
levert teveel spanning op, haha

Het jachtseizoen is geopend.

Vier jaar is ze, een klein schatje met lieve staartjes in haar haren (als ik de kans krijg) en een moedervlekje op het puntje van haar neus.
Helemaal in de ban van Dora, de Tweenies en Totaly Spies.
Een paar maanden geleden nog hevig verliefd op 'Testpiet', een zwartepieten-meisje uit de stal van Sinterklaas, er van overtuigd dat verliefd zijn niets te maken heeft met geslacht maar alles met gevoel en dan opeens hoor je het: "Jongens kussen de meisjes...meisjes kussen de jongens".
Gedaan is het met de eerste onschuld van je dochter, haha.

Sierra - Fotografe in de dop...

Het was even zoeken maar ik wist dat deze foto er was. Sierra is hier nog geen 2 jaar en spelend met een 'ouderwetse' compact camera werd al gauw duidelijk dat zij mijn interesse in fotografie deelde. Zelf zei ze graag 'Mama toto make?'. In de loop der jaren, voor zo ver je daar al van kan spreken als je 4 bent, heeft zij heel wat foto's gemaakt.
Haar laatste klus was op mijn vaders verjaardag.
Vooral neef Ben is een fijn model om mee te werken zoals je ziet en ook Oma Liesbeth ziet er nog puik uit op haar leeftijd, niet?

Kleine broer Romeo is natuurlijk, zij het onder lichte dwang, een gewillig slachtoffer. Met deze rode barret op heeft hij wel iets weg van een paddestoeltje, haha.

Ga zo door meissie....

Kleine kinderen, grote oren...

Dat hebben wij weer, dat je een gesprek voert en totaal vergeet dat je 4- jarige dochter, bij wijze van uitzondering zonder er doorheen te brullen, aandachtig zit te luisteren, haha.
Gisteren toen ik Sierra uit school ging halen werd ik er door een vrouwtje van de NSO (NaSchoolse Opvang voor de leken onder ons), gelukkig, aan herinnerd dat er vandaag een 'Marge-dag' was. Da's wat nieuws omdat die kleine ukkies anders teveel uren maken en aangezien ze geen overwerk uitbetaald krijgen wordt het omgezet in extra vrije tijd. Wij konden haar in dit geval vanaf 8.30 uur bij de NSO brengen.
's-Avonds bij het eten vertel ik aan Toon, dat ik Sandra van de NSO tegenkwam, ze heet toch Sandra...? vraag ik vertwijfelt.
'Je bedoelt die halve pinda' antwoord hij refererend aan haar licht getinte huidskleur.
Hhmm...zeg ik.
'Ja want Patricia is die andere..... halve pinda' grapt hij er doodleuk achteraan.
Even is het stil aan tafel totdat Sierra zich realiseert dat Sandra en Patricia, de leidsters aldaar: 'dan samen zeker één hele pinda zijn'.

Nu maar hopen dat ze morgenochtend bij binnenkomst niet zegt:
'mijn vader, weet je die zegt.....'