Onvergetelijke uitspraak:

Zoals veel kindjes van zijn leeftijd heeft ook Romeo wel een (of meedere) spraakgebrek. Vooral de R en de S zijn erg lastig voor hem. Zo zegt hij dus: Lak, Pin en Tlui in plaats van Slak, Spin of Trui. Nou ben ik niet zo heel erg pedagogisch maar van een beetje helpen ben ik niet vies dus oefen ik regelmatig met het juist uitspreken van de S en verbeter dus elke Pin en Lang en Lapen die er voorbij komen in Spin en Slang en Slapen
Aan de eettafel vanavond gaf Romeo trots, aan Toon en Sierra, een demonstratie van zijn nieuw aangeleerde woordjes en zei:
SPIN, SLANG, SLAPEN en SKROKODIL

Nieuwe ronden, nieuwe kansen...NIEUWE BAAN!!!

Ja, zoals al eerder aangekondigd, nog niet officieel bevestigd maar het gaat er echt van komen!
Per 1 september zit ik op een andere plek bij UNICEF. Op de enige plek waarvan ik altijd heb gezegd dat ik daar wel zou willen zitten, GAAF toch?

Stella Tettero
Drukwerkmedewerker

Staat wel goed hé...
Ik ben zo blij, blij, blij...

Weer zo'n mijlpaal...

Zoals van een goede moeder verwacht wordt... sta ik braaf te wachten op het schoolplein tot Sierra naar buiten komt, ze heeft nooit zo'n haast en moet meestal terug omhoog omdat haar schooltas of gymzak nog aan de kapstok hangt.
Maar deze keer is er iets wat maakt dat ze als eerste de deur van de school uitkomt rennen met in haar hand een verfrommeld wc-papiertje... In plaats van haar mond open te doen en mij een blik te gunnen op hat gapende gat in haar onderkaak roept ze: 'Mam, mam kijk dan wat erin zit!!!'.
En daar tussen wat bloederige speeksel-draden ligt een van haar eerder vermelde wiebelende voortanden.
Wat wordt ze toch groot.....

Intern verhuizen...

We gaan het gewoon doen!

We gaan boven wonen!

Eens in de zoveel tijd komt het wel ter spraken om de boel helemaal om te gooien en van de zolder een soort LOFT te maken waar we kunnen zitten, eten, koken en naar buiten kunnen... hhhmmm alleen het idee al vind ik geweldig.

En nu... nu hebben we besloten om het te DOEN!

Er is genoeg wat na 10 jaar vervangen moet worden zodat NU ook echt wel een goed moment is, YYIIEEEHHAAAA!!!                                            

Wordt vervolgt...

Over de Tanden FEE en spaanse tanden...

Een sterk gebit heeft ze niet, er is al menig bezoekje aan de tandarts gepleegd maar goed vast zitten de tanden van mijn meisje wel.
Zit er in haar klas geen kind meer zonder fietsenrek, bij Sierra zat er tot voor kort nog geen beweging in. Wel had haar eerste nieuwe tand zich al aangediend achter haar melktandje waardoor de naam die ik haar toch al regelmatig geef opeens een heel andere betekenis krijgt 'Kleine Haaibaai'...
Deze benaming, die zij overigens zelf helemaal niet leuk vind, duh! is sinds een paar dagen veranderd in 'mevrouwtje Wiebeltand', want hij zit echt nog maar aan een paar zenuwuiteindjes vast.

Net onder de douche vandaan in haar zachte blauwe pyjamaatje staat ze net naast me en ik vraag: zal je tandje er al uit zijn voor we naar Ibiza gaan of denk je dat het daar gebeurd?

Ze kijkt me verschrikt aan en zegt: Nou, ik hoop toch wel hier want anders denkt de tandenfee dat het een spaans tandje is dat kan niet, het is toch echt een nederlands tandje...
en ik wil ook wel een nederlands centje ervoor krijgen...

(O)mama en Sierra...

Dansen hier op een liedje van de vader van Vincent (je weet wel die van Carlala...)
't Is zo leuk, lief en grappig dat de hele wereld het van mij mag zien, haha.

Dit is het eerst filmpje dat ik op dit blog plaats, ben heel benieuwd of dit gaat werken...Dus heb je het gezien en werkt het goed laat het dan even weten... Thx.

Onvergetelijke uitspraak:

"Kijk mam ik heb een neesje..."

Een wat??? Denk ik.

"Een NÉÉSJE, zeg toch!!"
"In mijn nie"

Wat is dat dan een neesje?

"Nou zo een met bloed, weet wel?"

Oohhh, een sneetje?

"jaha, zeg toch, suffie!!"

Eindelijk Lente?

Nou het leek er vanmiddag in elk geval wel op....

Geen idee hoe lang dit lekkere weertje blijft dus zijn we er maar direct even van gaan genieten!!!

Grote vriend Roland...

Altijd is het feest als Roland is geweest, haha...

Nou eigenlijk als Roland er is!

Nieuwe ronde, nieuwe kansen...

Misschien weten jullie het nog... Een aantal jaar geleden heb ik bij Unicef intern gesolliciteerd op een functie als DTP-er, mijn kennis was iet wat ondergestoft maar ik dacht... ik probeer het gewoon. Nou dat dat niet gelukt is is wel gebleken, haha.
Maar nu ligt alles weer open, het vrouwtje dat toen der tijd mijn plekkie inpikte is volgende week voor het laatst en dus heb ik mijn stoute schoenen weer aangetrokken en aan de bel getrokken dat ík er nog steeds ben en absoluut nog interesse heb....

Wie weet gaat het dan toch nog lukken.

Moet er wel bij vertellen dat we, bij Unicef, midden in en overgangsfase zitten en het helemaal niet duidelijk is hoe het gat opgevuld gaat worden maar een meisje moet toch kunnen dromen...