Onvergetelijke uitspraak:

"Zó, Mam zag je dat, dat is écht een gele kaart"

ZIEK...

Het zijn niet mijn weken de laatste tijd, eerst die aanrijdng en nu een flinke...weet ik veel wat? Bacterie, infectie...griep? In iedergeval was ik van de week zo ziek dat de weekend-dokter vond dat het na 3 dagen meer dan 40 graden koorts wel welletjes was en antibiotica en pijnstillers voor de hoofdpijn voorschreef. Dat hielp wel alleen kreeg ik (nogal) last van nou net die bijwerking die je niet wilt hebben...slapeloosheid, nachtmerries en waanideeën, héél fijn.
Lag ik daar klaar wakker en als ik mijn ogen sloot stapte ik zo in de meest vreselijke horrorfilm die je je maar voor kan stellen. Na 3 dagen zei mijn eigen dokter gelukkig dat ik er maar mee op moest houden omdat de pillen mij misschien wel zieker maakte dan ik eigenlijk was.
Gelukkig gaat het sinds dien een stuk beter al blijf ik wel heel moe en slap.

Onvergetelijke uitspraak:

Op de vraag of Sierra mij even wil helpen met een of ander (weet niet meer wat) ervan uit gaande dat kindjes, vooral meisjes, het prachtig vinden om Mama te helpen krijg ik dit als antwoord:

"Je ziet toch dat ik al bezig ben, ga je eigen ding doen!"

Dat moet mij weer overkomen...

In het kader van er moeten nog wat kilo's (stuk of 10) af probeer ik, als het weer het toelaat, zoveel mogelijk op de fiets naar mijn werk te gaan. Is soms best lastig want dan ga ik eerst met de auto de kindjes weg brengen, Romeo naar de creche en Sierra naar school. Nou hoor ik je denken: waarom doe je dat dan niet gelijk al op de fiets wel... Stella en twee kinderen op één fiets is NIET zo'n veilig idee.
De mensen die mij een beetje kennen zullen dat volmondig beamen.
En nu ben ik dus in een aanrijding beland.
Stuitje gekneusd, dikke bult op mijn achterhoofd, her en der blauwe plekken en de schrik flink te pakken. Geluk bij het ongeluk was dat het NIET mijn fout was zodat mijn verkreukelde fiets in ieder geval op hun kosten weer uit de kreukel wordt gehaald.

Met verkreukelde Stella gaat het ook langzaam beter, dus ik hoop gauw weer de oude te zijn.

Ik heb het gevonden....

Al een tijdje was ik op zoek naar een pakketje waarmee je van die fantastische Mozaiek-foto's kan maken. Je weet wel waarbij een foto is opgebouwd uit allemaal kleine foto-tjes, je ziet het wel eens in reclame's. Ik vind dat écht onwijs gaaf om te zien dus ben ik gaan zoeken via Google. Nou en dan vind je ook wel wat, haha. Deze foto heb ik gemaakt met: ezmosaic een pakketje wat je 20 dagen gratis mag uit proberen, dus je moet snel werken om je mooiste foto's om te zetten, haha.

Ik wil jullie trouwens heel graag deze foto van mijn kleine schatje laten zien, ik ben zó verliefd dat snappen jullie zeker wel, haha.


Ook heb ik een site ontdekt waar je tot in het oneindige kan doorklikken op zo'n mozaiek- foto echt wáánzinnig gedaan.
klik hier om te kijken.

Onvergetelijke uitspraak:

Ik ga ze vanaf nu gewoon direct hierop zetten want je dénkt wel dat je alles onthoudt maar ik ben er ondertussen achter dat dat bij mij in ieder geval niet zo werkt.
Op de vraag aan Sierra of zij even haar broertje Romeo in de gaten wil houden omdat mama moet plassen (moet toch echt af en toe gebeuren) heeft zij haar antwoord snel klaar:

"Mám, kan je dat zelf niet doen, jíj hebt hem gemaakt ik niet..."

Daar zijn we weer...

Ja, en het was HÉÉRLIJK.
Toon en ik moeten altijd aan elkaar wennen de eerste dagen van de vakantie dus na een paar flinke donderbuien in het begin gaat na een dag of 3 de zon pas écht goed schijnen, haha.
Het was zó fijn om Cateleyn, de kindjes en Robert te zien en lekker met z'n allen Ibiza te ontdekken dat 2 weken de volgende keer echt niet genoeg is...
Wel moet ik toegeven dat met een dreumes die nog (net) niet kan lopen de échte ontspanning: roddels lezen, tukkie doen, lekker lui aan een cocktailtje nippen (wat nou nippen...) ver te zoeken is.



Sierra had de tijd van haar leven want (bijna) elke dag met haar lievelings nicht en neef spelen is al een feest op zich natuurlijk maar ook bij het appartementencomplex aan speelkameraadjes géén gebrek. We waren nog niet ingechecked of ze was al serieus in gesprek met een van de vaders, haha.



Maar haar grootste vakantievrienden zijn toch wel Floris en Elise geweest.
Ook paps en mams hadden na een paar dagen (lees ruzie) anschluss en ik geef het toe dat zorgde voor de inname van grote hoeveelheden alcohol: Hierbas, whisky-cola, Liquor no. 43 en natuurlijk de onvergeetelijke "Ricky's Special", maar oh oh oh wat hebben wij gelachen!!!
Jullie zullen begrijpen dat een scherpe foto van onze nieuwe vrienden (nog) niet gelukt is...

Meer foto's van deze vakantie vind je Hier

Tijdelijk buiten Bedrijf....

Voor een welverdiende vakantie naar IBIZA!!!!!

Tot over een week of twee, Yiiiihhaaaa!!!

Ik heb iets nieuws ontdekt....

en dat werkt (bijna) verslavend, het is zo erg dat ik de tijd die ik normaal gesproken zou benutten om dit weblog bij te houden nu steek in mijn nieuwste hobby. Benieuwd wat het is???
Het gaat om een site die heet: Zoom.NL. Hierop kan je als (amateur) fotograaf je mooiste foto's plaatsen en dan geven andere bezoekers commentaar en tips, écht onwijs leuk en daar staan mooie foto's op.
Je weet niet wat je ziet. Ik leer er i.i.g. heel veel nieuwe dingen.
Zeker als je je ook wilt verdiepen in een fotoberwerkingsprogramma als Paint Shop Pro.

Hier wat probeersels en neem eens een kijkje op Zoom.nl. Mijn albums kan je vinden door Stella66 in te typen in het zoekscherm. Écht de moeite waard en het leuke is dat je al die foto's gewoon kan downloaden en bewerken of gebruiken, kicken hé. Ik word er tenminste erg blij van, haha.

Buikpijn, neem een asparientje.

Ja, dat heb ik écht gezegt tegen Toon.....
De dokter zei heel wat anders:
Jij moet direct naar het ziekenhuis, dit is een ernstig geval van een acute blindedarmontsteking.
Slechte vrouw ben ik, hé.

Ik zat helaas in een 5 uur durende tripje naar schiphol en terug, wat een ellende is het verkeer soms. Terwijl Toon moederziel alleen op de EHBO zat te wachten tot iemand hem eindelijk zou verlossen van die gruwelijke pijn. Toen ik en Sierra eens polshoogte gingen nemen in het ziekenhuis werd hij net meegenomen voor nader onderzoek. Gelukkig liep er nog een dienstdoende chirurg rond zodat bloedprikken en een echo binnen 10 min. geregeld waren. Conclusie OPEREREN en snel.
Zo wil het verhaal dat Toon om 19.00 uur 's-avonds onder het mes ging en de volgende ochtend om 08.30, bizar hé, weer op zijn fietsje stapte naar huis.
Ja, dat lijkt allemaal van een leie dakje te zijn gegaan maar vergis je niet in het herstel en de impact van zo'n narcose. Voorlopig gaat mijnheertje het dus even rustig aan doen.